උයන එක ගැහැණු අයට අයිති වැඩක්. අපි ඒවාට මැදි වෙන්න ඕන නෑ.
මේ තියෙන්නෙ සමහර පිරිමි අය ගෙවල් වලදි හිතන විදිය.
මම දවසක් අපේ අක්කා කෙනෙකුගේ ගෙදර ගියපු වෙලාවක ඒ දෙන්නා එක්ක කතා කර කර ඉන්න අතරේ අක්කා උයන්න තියෙනවා කියලා කුස්සියට ගියා. ටික වෙලාවක් කතා කර කර ඉද්දි මටත් අයියා එක්ක කරන කතා බහ කම්මැලි වේගෙන ආවා. ඒ නිසා මම ඇහුවා අයියා අපි අක්කාට උයන්න උදව් කරමුද කියලා. එතකොට අයියා කීව දේ තමයි මාතෘකාවෙ දාලා තියෙන්නෙ. .
මේ විදියට හැම පිරිමියාම හිතුවොත් ගෙදර වැඩ කටයුතු සේරම කරන්න ඕන ගෙදර ඉන්න කාන්තාවයි. ඇය රැකියාවට ගිහින් ඇවිත් ගෙදර වැඩ කටයුතු කරලා කෑම උයලා කෑම එක බෙදලා දුන්නම ඒ කෑම එක කන්න විතරක් සූදානම් පිරිමියෙකුගෙන් ඒ ගෙදරට වැඩක් තියේද?
හදිසියේ බිරිඳ ලෙඩ වුනොත් ඇයටඋයන්න නොහැකි වුනොත් එදාට කඩෙන් කෑම ගෙනත් කන්න පුලුවනි. ඒත් නිවසේ අනිත් කටයුතු වලටත් කඩෙන් මිනිස්සු ගෙනෙන්නයැ.
ඒ වගේම දෙන්නම එකතු වෙලා උයන කෑම වේලෙ රසය එහෙම නොකරන අය දන්නෙ නැතිව ඇති. කාන්තාව කියන්නෙ පිරිමියාගෙ සේවකයෙකු විදියට හිතපු බමුණු මත හිස තබා ගත් අය තවමත් අපි අතර ඉන්න බවට මේක උදාහරණයක්. දෙන්නා හවුලේ නිවසේ කටයුතු කරනවිට දෙන්නා අතර ඇතිවන සුහදතාව/බැඳීම ඒ දෙන්නා අතර ඇතිවන ගැටලු අවම වීමටත් හේතු වේවි.
එහෙම නැතිව පිරිමියකු විවාහ වන්නෙ තමන්ගෙ නිවසේ කටයුතු / තමන්ගෙ ඕනෑඑපාකම් සපුරන්න සේවකයෙකු සොයාගෙන ඒ වෙනුවෙන් වැටුප් ගෙවන්න බැරි නිසා ද? මොකද බිරිඳ වැඩ කටයුතු කොතරම් කලත් ඒ වෙනුවෙන් කිසිවක් බලාපොරොත්තු නොවන බව අපි හොඳින් දන්නා කරුණක්.
මේ අතර මම රාජකාරි කරන ස්ථානයේ කෙනෙකු පැවසුවේ අපි පිරිමි විදියට කසාද බඳින්න කලින් කොච්චර දේවල් කරන්න හිතාන හිටියත් ඒ සමහරදේවල් සමහර අවස්ථාවලදි ප්‍රායෝගිකව ක්‍රියාත්මක කරන්න නොහැකි බවයි. ඒ වුනත් දෙදෙනා අතර අවබෝධය තියෙනවානම් කලාතුරකින්/අත්‍යාවශ්‍යම අවස්ථාවලදී පමණක් උදව් උපකාර කිරීම ප්‍රමාණවත්බවත් පවුලේ සමඟියට බැඳීමට හානි වෙන්නේ නැතිබවත් කාන්තාව එයින් හිතරිදවා නොගන්නාබවත් කියලායි ඔහු වැඩිදුරටත් පැහැදිලි කළේ.
එකඅතකට බලනකොට ඒකෙත් ඇත්තක් තියෙනවා වගෙයි නේද?
